Aprobata techniczna jest dokumentem wydawanym przez Instytut Techniki Budowlanej, który potwierdza pozytywną ocenę techniczną i przydatność wyrobu do stosowania w budownictwie.

Element dodatkowego wyposażenia okna wykluczający błędy w jego obsłudze. Element ten przy zamykaniu okna umożliwia zawsze dokładne usytuowania skrzydła względem ościeżnicy (zapobiega opadaniu skrzydła po stronie klamki). Eliminuje również ryzyko wyczepienia się skrzydła z zawiasów. Gwarantuje bezpieczeństwo użytkowania i trwałość zastosowanego okucia.

Element dystansowy w szybie zespolonej, który zmniejsza straty energii cieplnej przenikającej przez okno oraz poprawia jego izolację akustyczną. Zastosowanie go w pakiecie szybowym powoduje zmniejszenie kondensacji powierzchniowej pary wodnej na szybie termoizolacyjnej.

Kształtowo-dekoracyjny element drewniany. Stosowany jest do maskowania szczelin między glifem ościeża a ościeżnicą okienną lub drzwiową. Stosowany najczęściej w przypadku, gdy ościeżnica nie jest osadzona w jednej płaszczyźnie ze ścianą.

Przeszklony element wykonany jako stałe szklenie lub okno ze skrzydłem ruchomym montowany zazwyczaj z jednego lub obu boków drzwi wejściowych w celu doświetlenia holu i uatrakcyjnienia wejścia domu.

Materiał konstrukcyjny charakteryzujący się wysoką jednorodnością drewna stosowanego np. do produkcji stolarki budowlanej. Powstaje przez sklejenie na grubość ze sobą trzech suszonych i odpowiednio obrobionych skrawaniem lamel. Lamele mogą być wykonane jako lite lub łączone na długość za pomocą mikrowczepów.

Mechanizm pozwalający stabilnie zablokować otwarte skrzydło okna na wybraną szerokość rozwarcia. Aby uaktywnić mechanizm należy przekręcić klamkę o 45 stopni do dołu. Funkcja ta pozwala intensywnie przewietrzyć mieszkanie bez obaw, że nagły podmuch wiatru zatrzaśnie okno.

Samoczynna wymiana powietrza przez nieszczelności. Współczynnik infiltracji okna, to ilość powietrza zewnętrznego, które przedostaje się przez okno w danym czasie.

Klamka wyposażona w dodatkowy mechanizm blokujący uniemożliwiający manewrowanie okuciem obwiedniowym okna od zewnątrz budynku. Delikatny dźwięk precyzyjnego mechanizmu blokującego sygnalizuje funkcjonowanie dodatkowego zabezpieczenia okna.

Warstwy zewnętrzne klejonki drewnianej wykonane są z lamel litych (nie łączonych na złącza klinowe) - bezsęcznych. Warstwa środkowa wykonana jest z elementów łączonych na długość za pomocą złączy klinowych. Każda lamela klejona na grubość charakteryzuje się naprzemiennym układem słojów. Taka technologia klejenia drewna eliminuje możliwość wypaczania się półfabrykatów klejonych.

Trzy warstwy półfabrykatu klejonego wykonane są z lamel łączonych na długość za pomocą złączy klinowych. Każda lamela klejona na grubość charakteryzuje się naprzemiennym układem słojów w półfabrykacie. Taka technologia klejenia eliminuje możliwość wypaczania się półfabrykatów klejonych.

Okno wyposażone w krytookucie Roto Designo ma ukryte pod ramą okna zawiasy, które pozostają całkowicie niewidoczne dla obserwatora.

Lakiery do uzyskiwania powłok malarskich nieprzezroczystych. Lakiery kryjące zakrywają w 100% strukturę drewna.

lazury Lakiery do uzyskiwania powłok malarskich przezroczystych. Pozwalają ukazać usłojenie drewna, podkreślają jego naturalny wygląd.

Element skrzydła zakrywający szczelinę między dwoma skrzydłami lub między skrzydłem i ościeżnicą. Listwa przymykowa zwiększa powierzchnie przylegania krawędzi skrzydła do ościeżnicy lub drugiego skrzydła.

Kształtowy element mocujący szybę zespoloną w skrzydle okna. W przypadku okien drewnianych listwa posiada specjalny rowek przylegający do szyby zespolonej, który wypełniany jest elastycznym kitem silikonowym w celu uszczelnienia miejsca styku listwy z pakietem szybowym. W przypadku okien PVC i aluminiowych element ten wykonany jest z odpowiednio z PVC lub aluminium, posiada też gumową uszczelkę.

Drewnoimportowane do Europy z obszarów południowo-wschodniej Azji, głównie Indonezji i Malezji. Stosowane w Polsce powszechne do produkcji stolarki budowlanej. Określenie „MERANTI” jest nazwą zbiorczą dla szeregu różnych odmian drewna gatunku „SHOREA”. Meranti charakteryzuje się zróżnicowanym ciężarem właściwym (300 – 800 kg/m3). Posiada również charakterystyczną strukturę budowy anatomicznej - najefektowniej uwydatnianą przez powłoki lakiernicze transparentne.

Sposób łączenia elementów drewnianych na długość. Krótkie elementy drewniane łączone są ze sobą na złącza klinowe - przez wzajemne zazębienie się i sklejenie ich końców zaprofilowanych narzędziem z ostrzami w kształcie wczepów klinowych o jednakowej podziałce i jednakowym profilu.

Szklona, ruchoma lub stała część drzwi, usytuowana między ślemieniem i nadprożem stosowana w celu doświetlenia holu i uatrakcyjnienia wyglądu wejścia do budynku.

Element, przez który dopływa powietrze z zewnątrz do pomieszczenia.

Niewielkie urządzenie wyposażone w czujniki dostosowujące wymianę powietrza w mieszkaniu do aktualnych potrzeb. Wskaźnikiem decydującym o ilości doprowadzonego i usuniętego powietrza jest wilgotność względna panująca w pomieszczeniach. Nawiewniki (w zależności od rodzaju) mogą być mocowane w skrzydle lub ościeżnicy. Składają się z części zewnętrznej- chroniącej przed deszczem i owadami oraz wewnętrznej, w której znajduje się system sterujący przepustowością nawiewnika.

Dodatkowy poziomy element konstrukcyjny znajdujący się w dolnej części skrzydła drzwi balkonowych– na ramiaku poziomym. Zwiększa sztywność drzwi balkonowych oraz ogranicza możliwości uszkodzenia lub zabrudzenia szyby zespolonej.

Kształtowy profil rynnowy wykonany ze stopu aluminium umieszczony w dolnym poziomym odcinku okna. Służy do odprowadzania wody opadowej spływającej po skrzydle. W rynnie okapnika są wykonane w tym celu otwory w ilości 4 sztuki na 1 m długości profilu. Okapnik wyposażony jest po bokach w dostosowane do jego kształtu zaślepki tworzywowe.

Okucia zabezpieczające okna i drzwi przed wyważeniem i utrudniające próby włamania do pomieszczenia. W zależności od klasy odporności antywyważeniowej zabezpieczają przed użyciem siły typu kopnięcie, naskoczenie, pchnięcie barkiem (klasa WK1); narzędzi takich, jak śrubokręt, szczypce, obcęgi, kliny (klasa WK2).

System metalowych popychaczy montowanych we wrębach skrzydeł okiennych, wprawianych w ruch za pomocą klamki. Popychacze połączone są z zawiasami lub mechanizmem rolkowym oraz z ryglami służącymi do zamykania. W czasie otwierania okna obrót klamki powoduje ruch popychaczy, które odryglowują skrzydło. Po odryglowaniu, w zależności od kąta obrotu klamki, skrzydło można uchylić, rozewrzeć lub przesunąć. W czasie zamykania i powrotu klamki do pozycji wyjściowej końcówki rygli wchodzą w wyprofilowane gniazda zaczepów zamontowane na ościeżnicach.

Drewniana rama okienna lub drzwiowa osadzana w otworze budowlanym (ościeżu) służąca do umocowania skrzydeł lub zespołu szybowego. Składa się z elementów poziomych: górnego – nadproża i dolnego – progu oraz elementów pionowych – stojaków.

Przy wychodzeniu na zewnątrz pomieszczenia pozwala on na stabilne domknięcie drzwi. By wrócić z balkonu lub tarasu do domu, wystarczy lekko pchnąć drzwi do środka. Odpoczywając na balkonie nie musimy narażać mieszkania na przeciągi i „łomotanie” drzwi o ościeżnicę.

Poziomy element konstrukcyjny skrzydła drzwi balkonowych, osadzony za pomocą czopów w jego pionowych ramiakach. Zastosowana tego elementu powoduje podwyższenie sztywności skrzydła oraz podział dużego zespołu szybowego na dwie części.

Dolny poziomy element ościeżnicy. Próg okna wyposażony jest w okapnik. W przypadku drzwi zewnętrznych - element aluminiowy. Spełnia między innymi rolę uszczelniającą i izolacyjną (przekładka termiczna w progach aluminiowych).

Temperatura, w której na powierzchni ciała stałego będącego w kontakcie z gazem, zawierającym parę wodną, zachodzi skraplanie pary. W przypadku okien wyraszanie się pary wodnej następuje na wewnętrznej powierzchni szyby, najczęściej w sytuacji, gdy wewnątrz pomieszczenia panuje duża wilgotność oraz duża różnica temperatur (wewnętrznej i zewnętrznej).

Element ramy skrzydła okna lub drzwi. Połączone w zespół dwa ramiaki poziome i dwa pionowe tworzą ramę skrzydła. W ramie skrzydła montowany jest zespół szybowy, a w rowkach okuciowych elementy okucia obwiedniowego. Na ramie skrzydła mocowane są również zawiasy.

Dodatkowe urządzenie służące do samoczynnego domykania się skrzydła drzwiowego do ościeżnicy. Zazwyczaj montowany jest w drzwiach do pomieszczeń użyteczności publicznej.

Ruchoma część okna lub drzwi zamocowana w ościeżnicy.

Ruchoma część okna z zawiasami z lewej strony w widoku od wewnątrz mieszkania (widok od strony zawiasów). Po zamocowaniu skrzydła w ościeżnicy obrót skrzydła przy jego zamykaniu jest przeciwny do ruchu wskazówek zegara.

Ruchoma część okna z zawiasami z prawej strony w widoku od wewnątrz mieszkania (widok od strony zawiasów). Po zamocowaniu skrzydła w ościeżnicy obrót skrzydła przy jego zamykaniu jest zgodny z ruchem wskazówek zegara.

Poziomy element ościeżnicy umieszczony na stałe między progiem a nadprożem, dzielący okno na część górną i dolną. Ślemię jest połączone z ościeżnicą. W otworze drzwiowym rozdziela nadświetle od drzwi.

Element okucia, który pozwala na unieruchomienie okna w pozycji uchylnej i zabezpiecza je przed gwałtownym zatrzaskiwaniem.

Jest elementem konstrukcyjnym skrzydła okna lub drzwi. Wymusza zastosowanie tylu małych pakietów szyb zespolonych na ile pól dzieli on całe okno. Szpros konstrukcyjny zwiększa sztywność okna.

Okno wyposażone w szpros naklejany ma jeden pakiet szybowy, na który naklejone są poziome i pionowe elementy drewniane (profilowane listewki) tworzące np. kratkę i dzielące tafle szyby na mniejsze pola

Jest wykonany z aluminium i znajduje się wewnątrz pakietu szybowego. Elementy tworzące szpros mają szerokość od 8 do 45 mm. Mogą być oklejane powłoką drewnopodobną lub lakierowane na dowolny kolor z palety RAL. Istnieje możliwość zastosowania kolorystyki dwubarwnej - inny kolor jest widoczny od wewnątrz, a inny od zewnątrz pomieszczenia.

Ma postać ramki dzielącej okno na małe pola montowanej od zewnątrz okna, na oddzielnych, niewidocznych zawiasach. Ramkę można w każdej chwili zdjąć lub otworzyć np. aby umyć okno lub zmienić wystrój wnętrza.

Poziome i pionowe elementy dzielące taflę szyby na mniejsze pola. Mogą być naklejane na szyby, mocowane w ich wnętrzu, być elementem konstrukcyjnym okna lub drzwi lub stanowić dodatkową zdejmowaną kratkę mocowaną do okna na zawiasach.

Szyba barwiona ograniczająca przenikanie promieni słonecznych do pomieszczenia.

Składa się z dwóch warstw szyb, pomiędzy którymi znajduje się folia antywłamaniowa. Od strony pomieszczenia znajduje się pojedyncza tafla zwykłego szkła grubości 4 mm, potem ramka dystansowa, a od zewnątrz dwie (lub więcej) tafle szkła połączone specjalną folią. Dzięki folii szyba po rozbiciu nie rozsypuje się na drobne kawałki. W miejscu uderzenia powstają promieniście rozchodzące się pęknięcia. Szyba antywłamaniowa jest odporna na przebicie i rozbicie tępym lub ostrym narzędziem.

Szyba redukująca przenikanie hałasu do pomieszczenia.

Szyba z jednej strony gładka, a z drugiej posiadająca charakterystyczne regularne wzory.

Szyba odbijająca promieniowanie słoneczne.

Układ dwóch tafli szkła oddzielonych ramką dystansową. Między szybami znajduje się argon, co zwiększa efekt ciepłochronności. Szyby połączone są z ramką dystansową materiałami uszczelniającymi, co zapewnia szczelność pakietu i ogranicza dopływ pary wodnej do jego wnętrza.

Metalowy element tworzący całość z klamką, mający chronić wkładkę patentową oraz pełniący funkcję dekoracyjną. Może być dwuczęściowy - elementem dolnym jest wtedy tzw. rozeta.

Pionowy element konstrukcyjny okna występujący w oknach wieloskrzydłowych. W przypadku podziału na dwa skrzydła po otwarciu okna w przypadku słupka stałego występuje środkowy element pionowy dzielący ościeżnicę na dwie części a w przypadku słupka ruchomego element ten nie występuje.

Pionowy element konstrukcyjny okna występujący w oknach wieloskrzydłowych. W przypadku podziału na dwa skrzydła po otwarciu okna nie występuje środkowy element pionowy dzielący ościeżnicę na dwie części W takim przypadku występuje tylko jedna klamka umożliwiająca otwarcie pierwszego skrzydła, drugie natomiast otwierane jest za pomocą wewnętrznych dźwigni okucia obwiedniowego.

Pionowy element konstrukcyjny okna występujący w oknach wieloskrzydłowych. W przypadku podziału na dwa skrzydła po otwarciu okna występuje środkowy element pionowy dzielący ościeżnicę na dwie części W takim przypadku występują dwie klamki umożliwiające otwarcie skrzydeł, każde skrzydło otwierane jest za pomocą oddzielnej klamki.

Taśma wykorzystywana w produkcji nawiewników i kratek higrosterowanych. Właściwości fizyczne taśmy sprawiają, że ulega ona rozciągnięciu lub kurczeniu się w zależności od poziomu wilgotności względnej otoczenia. Przy wzroście o 10% wilgotności względnej taśma rozciąga się od 2 do 5 mm/m.

Rodzaj klamki używany przy drzwiach do pomieszczeń publicznych. Otwarcie drzwi następuje poprzez naciśnięcie na poprzecznie umocowany drążek co umożliwia szybką i bezpieczną ewakuację np. w razie pożaru.

Element okucia, który pozwala ustawić skrzydło w jednej z kilku stabilnie blokowanych w odpowiednim położeniu pozycji uchyłu.

Szerokokątny wizjer, o kącie widzenia do 200 stopni, montowany w drzwiach zewnętrznych.

Klasa odporności antywyważeniowej okuć. Okucia spełniające normy klasy WK2 zabezpieczają przed użyciem siły, np. kopnięcie, naskoczenie, pchnięcie barkiem oraz przed użyciem narzędzi takich, jak śrubokręt, szczypce, obcęgi, kliny.

Wewnętrzna warstwa skrzydła drzwiowego wpływająca na akustykę, bezpieczeństwo i izolację termiczną drzwi.